Evimizin bir köşesinde mutlaka vardır.
Çalışmayan bir radyo, kırık bir çerçeve, yıllardır açılmamış bir kutu, modası geçmiş bir ceket ya da hangi cihaza ait olduğunu artık hatırlamadığımız kablolar...
Atmaya kıyamayız.
Çünkü içimizden bir ses sürekli aynı şeyi söyler: "Bir gün lazım olur"
Aslında mesele çoğu zaman eşyanın kendisi değildir. Mesele, o eşyanın bizde temsil ettiği duygudur.
Belki geçmişe duyulan özlem, belki verilen paraya duyulan saygı, belki de ileride yaşayabileceğimiz olası bir eksiklik korkusu...
Sosyal medyada karşıma çıkan bir paylaşımda dikkat çekici bir ifade vardı. "Hayatında bir şeylerin ters gittiğini veya sürekli yerinde saydığını hissediyorsan, suçlusu evindeki o eşyalar olabilir" diyordu.
İlk bakışta biraz iddialı gibi görünse de üzerinde düşünmeye değer bir tarafı var.
Çünkü insan sadece yaşadığı evde değil, zihninde de biriktiriyor.
Dolabın en arkasında duran ve yıllardır giyilmeyen kıyafetler...
Çekmecelerde duran eski faturalar...
Depolarda bekleyen kırık eşyalar...
Belki de farkında olmadan bize sürekli geçmişi hatırlatıyor.
Hayat ise sürekli yenilenmek isteyen bir nehir gibi.
Yeni şeylerin hayatımıza girebilmesi için bazen eskiye ait olanlara veda etmek gerekiyor.
Dikkat edin, taşındıktan sonra, evini toparladıktan sonra ya da uzun süredir kullanılmayan eşyaları bağışladıktan sonra insanların büyük bölümü kendisini daha hafif hisseder.
Çünkü yük sadece omuzlarda taşınmaz.
Bazı yükler dolaplarda, çekmecelerde ve evin görünmeyen köşelerinde de birikir.
Elbette bir kazak ya da eski bir masa kaderimizi değiştirmez.
Ama her gün gözümüzün önünde duran dağınıklık, yarım kalmış işler ve kullanılmayan eşyalar zihnimizde fark etmediğimiz bir yorgunluk oluşturabilir.
Belki de bu yüzden sadeleşmek son yılların en çok konuşulan kavramlarından biri haline geldi.
Sadeleşmek yoksullaşmak değildir.
Tam tersine, gerçekten ihtiyacımız olan şeyleri fark etmektir.
Belki de hayatımızdaki bazı sorunların çözümü yeni şeyler satın almakta değil, artık işimize yaramayanları bırakabilmektedir.
Bugün evinize şöyle bir göz gezdirin.
Kaç eşya gerçekten kullanılıyor?
Kaç tanesi sadece "belki lazım olur" düşüncesiyle yıllardır yer kaplıyor?
Belki de yeni başlangıçların kapısını açacak ilk adım, yeni bir şey almak değil; artık size hizmet etmeyen şeylerle vedalaşmaktır.
Kim bilir...
Belki de aradığımız ferahlık, evimize yeni bir eşya koymakta değil, fazlalıkları hayatımızdan çıkarmaktadır.