Önceki yazılarımda, Çerkezköy ilçemizde yapılan yeni okullardan ve tekli eğitime geçmenin güzelliklerinden de bahsedip bu konuda milli eğitim camiasını ve yetkilileri tebrik etmiştim. Ancak 24 Ocak 2020’de Elazığ’da meydana gelen ve Malatya’da da yıkıma yol açan 6,8 şiddetindeki deprem herhalde Çerkezköy’ü de yıkacak gibi!
Çerkezköy’de okullarımızın bazılarında önceki yıllarda yapılan depreme dayanıklılık analizleri bugünlerde tekrar gündeme geldi. Fay hatlarındaki gerilimin artmasından olsa gerek devletimiz acil bazı tedbirler almaya başladı. Bundan ülke çapındaki tüm okullar ve resmi binalar gibi Çerkezköy ilçemizdeki resmi binalar ve özellikle okullar da nasibini aldı. İkinci döneme başlayan okullarımızın bazılarında öğretmen ve veliler, okulun ilk günü mevcut okullarının değiştiğini veya taşındığını görünce tepki göstermeye başladılar. Tabii ki devletin işi bir şekilde görülecek ama bunun için Elazığ depreminin mi olması gerekiyor? Sallanmadan, yıkılmadan önce tedbirler alınamaz mı? Mesela yıllar önce yapılan bina analizlerinde hasarlı veya depreme dayanıksızlığı tespit edilen bina ve okullarda bugüne kadar hangi cesaretle hizmet verildi? Bunların sorumlusu kim veya kimler?
Yine de, geç de olsa ders almak iyidir. Ancak ders alırken vatandaşımızı mağdur etmemek, onun mağduriyetini en az indirmek, hatta mağdur etmemek esas alınmalı. Okullarımızın bazılarında öğrenciler, mevcut okullarından çok daha uzak olan okullara taşınmaya başladı. Örnek vermek gerekirse; Çerkezköy merkezde okuyan bir öğrenci veya öğretmenin Ambardere civarına taşınması ve bunun apar topar yapılarak insanlarımızın maddi ve manevi yönden mağduriyetine yol açılması hoş bir durum değil. İnsanlar ev tutarken okuluna, işine yakın evler tercih edip kira, yol, yemek masraflarını olabildiğince kısmanın derdindeler. Ancak yapılan bu uygulamalar sonrası bazı öğrencilerin yeni okullarına birkaç vasıta değiştirerek gitmek zorunda kalması nedeniyle okulu bırakmayı düşündüğü hatta bırakanların olduğu konuşuluyor.
Sadece ulaşım ile bitmiyor ki! O öğrenci öğlen yemeğini belki evine gidip yiyebiliyordu, şimdi ise okul kantininden düzensiz beslenecek ve bunun için de para verecek. Ayrıca bu çocukların içinde hafif ve orta düzey zihinsel engelli çocuklarımız da var. Aileleri bunlar için özel tedbir almak zorunda kalacak. İnsanı özne yapmayıp, günü kurtarmayı düşündüğümüz zaman işte böyle mağduriyetler ortaya çıkıyor. Bunun peşinden ülke genelinde ve ilçemizde aynı uygulamanın daha da genişletilerek birçok okul binası ve eklentisinin yıkım ve güçlendirmeye alınacağını duyduk. Ne güzel tekli eğitimin sefasını süreceğiz derken, ikili ve belki de üçlü eğitime geçme tehlikesi kapıda. Bu ne demek? Sabahın köründe okula gidip, henüz uyanamadan dersini bitirip öğlen evine dönen öğrenci ile öğlen okula gidip akşam karanlığında evine dönen öğrenci ve bu da yeterli olmazsa Allah korusun gece gece okullarda, sokaklarda okula gidip gelen ve kontrolü, denetimi zor hatta imkânsız olan öğrenciler, aile hayatı karmakarışık olmuş ve bir sofrada buluşamayan anne-baba ve çocuklar… Önümüzdeki 2020-2021 eğitim öğretim döneminin de en önemli sorunu bu olacak.
Yetkililer acilen bu konularda tedbir almalı. İlçemiz büyük oranda asgari ücretle çalışan ekonomik düzeye sahip insanlardan oluşuyor. Bu nedenle okullarında depreme karşı tedbir olarak güçlendirme veya yıkım nedeniyle uzaklara gönderilen veya gönderilecek öğrenciler, öğretmenler ve diğer eğitim çalışanları için servis uygulaması ve yemek yardımı başlatılmalı. Özellikle Ambardereye toplu ulaşım imkânları artırılmalı. Böylece öğrencilerin, öğretmenlerin ve ailelerin mağduriyeti ve travması bir nebze atlatılabilir. Devleti yanlarında hissederler.
Bu konuda özellikle sendikalara büyük görevler düşüyor. Ama şu ana kadar bu konuda ilçemizde veya ilimizdeki sendikaların bir açıklamasını görmedim. Sendikacılık yan gelip yatma yeri değildir! Öğretmenin, eğitim çalışanlarının ve eğitim sisteminin önemli bir paydaşı olan öğrencilerin sorunlarını dile getirip, yetkilileri harekete geçirmeliler. Mahalle yanarken bordro yakılmaz, bir kova su alıp, yangın söndürülmeye çalışılır! Bırakalım bordro sendikacılığını, aldığınız maaş ve aidatların hakkını verin. Gerçi öğretmen, öğrenci ve velilerin de sesi çıkmadığına göre belki de durumlarından memnunlar. Bizimki de işgüzarlık işte. Neyse yine kafanızı şişirdim. Sağlıcakla kalın!
16 Şubat 2020
Burak CANDAŞ