Nihayet, seyreyledim gönül bağını.
Tutunacak yaprağı, dalı kalmamış.
Bülbülü ağlatacak goncası, gülü kalmamış.
Sen gel, emekli ol yavaş yavaş.
Çıkamaz olmuş basamak, pili kalmamış.
Kanunu izah edecek dili kalmamış.
Arzular bitmiş, gidecek yolu kalmamış.
Sen gel, emekli ol yavaş yavaş.
Gezmediği vatan, ilçesi, ili kalmamış.
Gönüllere hitap edecek hâli kalmamış.
Götürecek ahirete serveti, malı kalmamış.
Sen gel, emekli ol yavaş yavaş.
Bunca yıl ağladı, gözünde yaşı kalmamış.
Yaşlı bir Köroğlu, bir Ayvaz, başı kalmamış.
Yıkılmış gençlik kalesi, cilası, taşı kalmamış.
Sen gel, emekli ol yavaş yavaş.
Topla tası tarağı, gereği kalmamış.
Makama, mesleğe merakı kalmamış.
Görmüyor gözü, yakını, ırağı kalmamış.
Sen gel, emekli ol yavaş yavaş.
Yaş altmış, görmediği mülki amir kalmamış.
Verdiği emrin, kesecek demir kalmamış.
Artık sözünü dinleyecek memur kalmamış.
Sen gel, emekli ol yavaş yavaş.
İlhamî, neticede sen de döndün başa.
Emrine şükrettin, olmadın asi haşa.
Kocadın, bakmazlar yüze, kirpiğe, kaşa.
Sen gel, emekli ol yavaş yavaş.
İlhamî TAŞKIN
5/6/2023