Son birkaç yıldır ülkemizdeki ekonomik çalkantılar malumunuz. Alım gücü günden güne düşüyor. Temel ihtiyaç maddelerinin fiyatları son iki yılda zaten neredeyse % 100’e yakın artmıştı zaten…Son 1 haftada ise herhalde son iki senelik TL’deki değer kaybını birkaç günde yaşadık. Allah kısıtlı gelire sahip olan bizlere ve tüm vatandaşlarımıza yardım etsin.
Tam milletçe İngiltere ve Almanya’daki akaryakıt krizi kuyrukları ile dalga geçerken, bu akaryakıt krizi dalgasına bizler de kapıldık. Geçtiğimiz günlerde, gecelerin geç saatlerine kadar ülkemizdeki akaryakıt istasyonlarında bir gün benzin-mazot, bir gün de LPG kuyrukları oluştu. Altında 300-400 bin TL’den aşağı aracı olmayan, hatta lüks araçlara sahip çoğu vatandaşımız akaryakıt istasyonlarında kuyruğa girdi. Tek amaçları, gece yarısından sonra pompa fiyatlarına yansıyacak olan zamdan önce bir depo akaryakıt almak…Bir depoda kimi araçta 9-10 TL, kimi araçta ise 20 TL civarında kâr elde etmek isteyen vatandaşımız, o akaryakıt istasyonunda beklerken içtiği sigara, aldığı kahve veya meşrubat, araba iki saat çalışırken yaktığı yakıt ile zaten daha fazlasını harcadı bile…Sadece bu olay bile toplumsal psikolojimizin iyi olmadığının ve kitlelerin en ufak provokasyon ile gece yarısı bile harekete geçebileceğinin göstergesi olsa gerek!
Vatandaşın mutfağı, cebi, cüzdanı yanarken, üst gelir grubunda olan ve çoğu eski derebeylik sisteminin bizim topraklarımızda tarihsel devamı olan toprak ağalarının günümüz siyasetine hâkim olan çocukları ise “kriz yok” deme yarışına girdi. Meclisin genel yapısı maalesef bu toprak ağası olan taşralı ailelerin devamıdır. Bu eskiden daha belirgindi. Belki son yıllarda daha az denilebilir ama genel yapı böyle. Sırf siyasi rant uğruna ortadaki ekonomik krizi görmezden gelmek, bu krizi oluşturan odaklarla dolaylı olarak işbirliği değil midir? Tabi ki bu kriz ortamını görünce sevinç naraları atan, ruhu ihanet yarışındaki kesim de var ama zaten bu güruh bizim ilgi alanımızın dışında, yolu da cehennemin dibinedir. Ancak derdi Türk Milleti, Türk devleti olan bir kişinin, mahalle yanarken, “yangın yok, sadece ortam biraz sıcak” demesi de abesle iştigaldir. Keşke TBMM’den bu konuşmaları yapan insanlar, millete bunu çarşıda, sokakta, pazarda, markette dese de görseler günlerini…
Geçim sıkıntısı ve açlık öyle bir şeydir ki, insanlara ideolojisini, dünya görüşünü, dostunu, düşmanını unutturur. Tarihsel süreçteki toplumsal olaylara baktığınızda da bunu görürsünüz. İnsanlar savaşa, can güvenliği tehlikesine, hatta ve hatta Batı’da, Doğu’da ve Ortadoğu toplumlarında namus, şeref kavramlarının dahi yerle bir edilmesine bir dereceye kadar tahammül edebilirken, açlık tehlikesini gördüğü anda baş kaldırmaya başlar! Kaldı ki Türk Milleti bu toplumlardan “değerlerine bağlılığı” yönüyle ayrılan bir özellik gösterir. Ancak insanlara yalan söylemek yerine güven vermek gerekir. Yalan, güveni ortadan kaldırır. Devlet, Türk kültüründe babadır. Babalar yalan söylemez, söylerse çocuklarının güvenini yitirir. Bu nedenle yetki makamında olanların market alışverişi arabasıyla “her şey ne kadar da ucuzmuş” pozu vermek yerine, ekonomi alanında milli mücadele başlatmanın yollarını aramaları gerekir. Tabii bunun için de önce bu makamdakilerin rant çevreleriyle bağlarını koparmaları gerekir.
Şimdi başlıktaki soruya dönelim; kriz var mı yok mu? Büyük Türk Milleti, bunun kararını sen ver! Kimsenin lafına, siyasi kaygısına, rant beklentisine bakma, cebine bak!
Bu ekonomik darboğazı atlatmak ümidiyle…