Çanakkale Zaferini her yıl 18 Mart'ta deniz zaferinin yıl dönümünde anarız ve sonra aklımıza gelmez bir süre... Halbuki Çanakkale deniz ve kara savaşları olarak iki kısımdan oluşur. Önce 18 Mart 1915'de doğrudan boğazlardan geçmeye çalışmışlar ama devasa donanmaları Boğazın serin sularında yerler bir olunca kara savaşları için hazırlık yapmışlardır.
İşte burada 25 Nisan 1915 tarihi karşımıza çıkıyor. Bu tarih İngiliz, Fransız, Rus, İtalyan, Hintli, Avustralyalı, Yeni Zelandalı, Afrikalı ya da Mehmet Akif'in muhteşem tabiriyle "Kimi yamyam, kimi Hindu, kimi bilmem ne belâ" şeklindeki yedi düvelin Çanakkale kıyılarına, Gelibolu'ya asker çıkarmaya başladığı tarihtir. En kanlı muharebeler ve göğüs göğüse süngü hücumları bundan sonra yaşanacaktır.
Ülkemizde maalesef Çanakkale Zaferi anılırken ne dönemin Başkumandan Vekili ve Harbiye Nazırı Enver Paşa'nın, ne Esat ve Vehib Paşaların, ne Cevat Paşaların pek ismi geçmez. Ne şanlı 57. Alay'ın şehit komutanı (önce Binbaşı) Yarbay Hüseyin Avni'yi, ne de çıkarmada düşmanı ilk karşılayan ve alayının büyük kısmını şehit veren 27. Alay'ın komutanı Binbaşı Mehmet Şefik'i hatırlamayız. Gerçi kara savaşlarında bir güneş gibi parlayan, askerî zeka ve önsezisiyle "Payitahtı (İstanbul'u) kurtaran kahraman." olarak anılan (önce Yarbay) Albay Mustafa Kemâl'i dahi ismini anmadan Çanakkale Zaferini anmaya çalışan müptezel bir güruh var ülkemizde...
Her halükârda, herşeye rağmen bu sene 25 Nisan 2021 Pazar sabahına bir başka uyanmalıydık aslında. Çünkü bundan tam 106 yıl önce 25 Nisan 1915 Pazar sabahı düşmanın kutsal vatan toprağına çıkarma yaptığı tarihtir. İşte tam 106 yıl önce yine bir Pazar sabahı Gelibolu'ya çıkacak düşmanın planına göre Çanakkale'de sabah 04.05'te gün ağaracak, 05.15'te güneş doğacaktı. Sabah 03.30'da sahillere yanaşan düşman gemileri, 04.30'a kadar filikalarını kıyıya yanaştırmıştı. İlk ateş Haintepe'deki Asteğmen Muharrem Efendi'nin takımından açıldı. Çanakkale’de Seddülbahir ve Kabatepe ağırlıklı olmak üzere başlayan çıkarma harekatı bölgedeki Türk kuvvetlerinin en rütbelisi 5. Ordu Komutanı L. Von Sanders'in çıkarmanın Saroz’dan olacağı saplantısına rağmen Esat Paşa, Yarbay Mustafa Kemal, Yarbay Mehmet Şefik gibi Türk komutanların basireti sayesinde hemen hemen başarıyla durduruldu. 25 Nisan, düşmanın muazzam donanma topçu ateşinin gölgesinde zamanın gelişmiş silahlarıyla üstümüze yürüdüğü ancak yokluk nedeniyle idareli kullandığımız topumuz, tüfeğimiz, süngümüz ile ve nihayetinde ellerimizle bu taarruzu durdurduğumuz tarihtir.
23 Nisan ve 19 Mayıs günleri de bizim kaderimiz aslında... Yukarıda bahsettiğim çıkarma harekatında İtilâf kuvvetleri ilk önce 23 Nisan 1915 gününü çıkarma tarihi olarak belirlemiş. Bu tarihten iki gün önce başlayan fırtına nedeniyle çıkarma harekâtını 2 gün erteliyorlar. Çıkarma 25 Nisan'da başlıyor. 23 Nisan 1915 Cuma günü Türklüğü yok etmek ve bu coğrafyadan silmek için plan yapan yedi düvel, 5 yıl sonra aynı gün 23 Nisan 1920 Cuma günü Türk Milletinin milli egemenliği dünyaya ilan edeceğini bilebilir miydi? Biz biliyorduk ve inanıyorduk. Yoksa inanç ve iman olmadan Çanakkale'de düşmanın oluşturduğu cehennemden sağ çıkabilir miydik? Bu yıl da 23 Nisan 2021’in Cuma gününe denk gelmesi bize 106 yıl önce Çanakkale’deki planı ve 101 yıl önce TBMM’yi kurduğumuz kutlu günü ve o ruhu hatırlatıyor mu?
Yine 19 Mayıs 1915 Çarşamba günü de en kanlı taarruzu yaptığımız ve birkaç saat içinde yaklaşık 3.000'den fazla şehit, 6.000'e yakın yaralı ile yaklaşık 10.000 zayiat verdiğimiz gündür. 4 yıl sonra 19 Mayıs 1919 ise ihanete, işbirlikçilere, işgalcilere, ölüm uykusuna karşı Bozkurtların yeniden dirilişidir. Bu yıl da 19 Mayıs 2021 Çarşamba gününe denk geliyor; 106 yıl önce olduğu gibi...
Demem o ki 23 Nisan ve 19 Mayıs günleri birkaç yıl arayla Türk Milleti için mühim dönüm noktasıdır. Bu tarihler bir tesadüf değil, Yüce Tanrı'nın bir kodlaması olarak sürekli karşımıza çıkıyor. Belki bu sefer bir uyanışa vesile olur ne dersiniz?
Burak CANDAŞ