Bu kelimeleri duyduğum da hep düşünmüşümdür. Neden anlaşmak konuşmak yönetmek üretmek yerine insanlar sistemle sistem insanlarla; siyasiler, siyasilerle sendikalar işverenlerle, işverenler işçilerlerle dalaşırlar?
İşte önceki gece saat 11:00 'de 1870 işçinin adına Petrol İş sendikası Genel Başkanı ve yürütme kurulu üyelerinin katıldığı Çerkezköy Eaton'da başlayan işveren sendika görüşmeleri sürerken saat: 02:00 de 9. Cumhurbaşkanımız Süleyman Demirel 91 yaşında hayata veda etti.
O ki bu tür sendikal hareketlerden ağzı hep yanmıştı. Kendine has üslubu ile Türk siyasetine damga vurmuştu. 6 kez gidip 7 kez gelmişti. GAP'ı da gaptırmamıştı. Onunla özdeşleşen fötr şapkasını da… Her zorluğa pratik zekası ve kendi üslubunca çözüm üreten zorlu Türk siyasetinde her dayim rol alan siyasetin "Hulisi Kentmeni" idi. O’ndan Türk milletine miras kalan Yahya Demirel’i ve akıbetini hatırlayanınız var mı?
Türk siyaseti bir değeri, bir çınarı daha kaybetti. 9'uncu Cumhurbaşkanımız Süleyman Demirel Ankara’daki devlet töreninin ardından ona ve Türk siyasetine zulüm edenlerin aksine milletinin omuzlarında dua ve tekbirlerle ismi ile ünlenen ve hep ünlü kalacak bedeni toprakla, ruhu Allahla buluşacak… Adı da milletin zihninde ve gönlünde yaşayacak. Ruhu şad mekanı Cennet olsun...
Aslında bugünkü yazımın konusu bu değildi malum bugün Ramazan’ın ilk günü. Ağızlar bağlı nefisler bağlı şeytanlar bağlı… İslam aleminde ülkemizde 11 ayın sultanı olarak karşılanan Ramazan ibadet mağfiret ve bereket ayı.
Ramazanın getirdiği güzelliklerle ilgili duygularımızı paylaşmayı arzu ederken geceden başlayan görüşmeler ve sabah saatinde anlaşma sağlanamadan masadan kalkan taraflar ve Eaton önünde 1870 işçinin iş başı yapmak yerine işverene karşı başlatıkları baş kaldırı ile gelen GREV...
İlçemizde yayın yapan gazeteler ve gazeteciler, hatta benim de yazdığım bu gazete bu haberi nasıl görür nasıl yazar bilemem. Ama ben siz saygıdeğer okurlarımız ve emekçi kardeşlerim için orada gördüklerimi duyduklarımı ve belki de bu ülkenin ve sanyisi ile övündüğümüz bölgemizin kanayan yaralarından birine, aklım erdiğince ve yıllarca bu ve benzeri sendikal faaliyetleri izleyen bir gazeteci olarak tecrübelerimi yansıtmaya çalışayım.
Ülke olarak koalisyon veya erken seçim beklentileri ile girdiğimiz Ramazan’da umarım ki siyasi liderler ülke menfaatleri göz önünde tutarak milletimize huzurlu bir Ramazan güzel bir Bayram yaşatırlar.
Bayramı nasıl karşılarız nasıl görürüz onu da bilemiyorum. “Beklenen koalisyon oluşur mu? Oluşan koalisyon ülkemiz insanının huzur ve refahı için çalışır mı? Ülkemize iç huzur gelir mi?” diye düşünürken sabah saat 07:00’de çalan telefonla üzüldüm. Adeta irkildim. Çünkü çalan telefondaki ses “Abi bizim işverenlerle sendika sabah 05:00’e kadar görüştü. Maalesef görüşmeden bir anlaşma çıkmadı. Grev kararı aldı. Şu an greve çıkıyoruz.
İşte o an hem ülkem adına hem bölgem adına hem de orada çalışan binlerce üreten insan adına bir kez daha üzüldüm. Bunların çocukları eşleri ve hepsinden önemlisi grevde geçen ve geçecek olan bir Ramazan… Ve sonrası nasıl bayram olacaksa işte, Bayram. Maalesef bizim ülkemizde sendika ve sendikacı o kadar kötü o kadar ürpertici lanse ediliyor ki işveren ve işçi bu ikisi arasında sıkışıp kalıyor.
Her platformda, siyasilerin şikayet ettiği darbe yasaları sonunda, siyasi partiler yasasındaki benzer kokuşmuşluk maalesef işçilerin temsil meclisi olan sendikalar yasasında da mevcut.
Sendikacılık bizim ülkemizde kendine has birtakım kuralları ve kendine has bir takım eylemleri ile yıllardır faaliyetini sürdürüyor.
Şimdi burada yazacağım birtakım insanların hoşuna gitmeyebilir ama dedik ya gel de yazma! Bir aile düşünün ve o ailede aile bireylerinden birine buluşan kanser illetinin o ailede yarattığı travma acı ve kaçılmaz son bizim ülkemizde de sendika ve sendikacılık işveren tarafından adeta kanser illeti gibi algılanıp lanse ediliyor.
Sendika adını duyan hemen her işveren ondan kaçmaya gayret gösteriyor ama nafile o da hayatın yaşamın ve bu ülkenin bir gerçeği. İnsanların kanser olmaması için sebepler ne zaman ortadan kaldırılırsa işveren ve işçi sendika arasındaki bu soğuk savaş da o zaman biter. Girdiği büyük küçük fabrikalarda bile zaman içerisinde gücüne güç katarak büyüyen sendikalar, ülkemizde ve bölgemizde zaman zaman benzer eylemlere imza atıyorlar.
Toplam çalışan sayısı 2000'in üzerinde yabancı yatırımcıların atılımları ile her gecen gün büyüyen dünya markası olan ve ürettiği ürünlerle de havada, karada, denizde hemen her alanda insanların yaşamına katkı sunan bu fabrika, çalışanlarına neyi çok görüyor?
Petrol İş Genel Başkanı konuşması sık sık işçilerin sloganları ile kesildiği grevde bölünme ve parçalanmamaya yönelik senaryolara karşı uyanık olmaları konusunda dikkat çeken Mustafa Öztaşkın işvereni saygılı olmaya davet ediyor. Nedeni ise kapatılan tuvaletler ve kurulan ses düzenine elektrik vermemesini dünya devi bir firmanın yakışmadığını dile getiriyor.
Bayrama daha var 30 gün, gün doğmadan neler doğar onu biz bilmiyoruz ama bildiğimiz bir şey varsa o da sendikanın hatırı sayılır üye sayısının olduğu Çerkezköy'de Eaton'da başlayan grev umarız kısa sürede barışı ve yeniden üretimi müjdeler.
Sahi bu ülkede Sendikalar'da sendika başkanları kaç para maaş alır? Genel Sekreterler kaç para maaş alır? Şube Başkanları kaç para maaş alır? Bilen bir işçi kardeşimiz varsa lütfen beni bilgilendirsin. Ya da mikrofonu eline binlerce işçiyi de karşısına alıp hamaset nutuklar atan -hangi sendikadan olursa olsun- kıymetli başkanlarına sorsun… Her platformda haklı olarak işçinin aldığı maaş azlığından yakınan… İşciler sayesinde lüks yaşam süren bu beyler lütfen temsilcisi olduğu işçinin veya basının karşısına çıksın da aylık ne kadar maaş aldıklarını söyleyin ki biz de bilelim işçilerimiz de bilsin kamuoyu da bilsin.
Bilelim kim haklı kim haksız? Atılan sloganlarda “işveren şaşırma sabrımızı taşırma” sloganını gelin bir anlık tersten düşünelim. İşçiler şaşırdı. İşverenin sabrını taşırdı. Kaldı ki yabancı yatırımcılar bu ve benzeri olaylar karşısında çok hassastır. İşveren Sendikacılar gibi düşünse ham madde, üretim, yönetim, vergi, SSK, maaş, amortisman, pazar, vs.vs.
Peki bir anda 2000 kişinin aileleri çocukları ile bu aile 10 binleri buluyor. Evlerine ekmeği kim götürecek? Kredi ile aldıkları ev ve arabalarını ellerinden kim alacak dersiniz?
Umarım Ramazan'ın bereketi Eaton'daki kardeşlerimizle birlikte olur. Eaton Yönetimi ve üreten Eaton işçisi için varılacak anlaşma Bayram öncesi olur… Çerkezköy'de çifte bayram yaşanır.
Daha bir kaç yıl öncesine kadar Çerkezköy'de tıpkı Eaton gibi üretim yapan binlerce çalışanı olan Wolswagen, Profilo Telra, Gümüşsuyu, Dünya Halı ve bunların çalışanları neredeler? Ama sendika yöneticileri yine yönettikleri sendikaların koltuklarını işgal etmeye, yağlı maaşlarını alarak ahkam kesmeye devam ediyorlar.
Maalesef halen alacaklarını alamadıkları için sendika yetkililerine bile ulaşamayan binlerce sendika mağduru da Çerkezköy'de bilinen bir gerçek.
Bu üzüntü ve kayığıyla birlikte hayırlı Ramazanlar diliyorum.