Koyunsuz, kuzusuz kalmış bayırlar.
Susuzluğa boyun bükmüş çayırlar.
Hiçe sayılmış geçmişteki değerler.
Hayalimsin, düşümsün köyüm benim.
Göç etmiş kekliklerin bozulmuş tuzakları.
Memleket saydık senden çok uzakları.
Çocuklar tanımaz oldu koyun, kuzu, buzakları.
Gözümdeki yaşımsın, köyüm benim.
Traktör çıktı, unuttuk sabanı.
İthal ettik yaban elden çobanı.
Hes ekibi yol eyledi kabanı.
Bedenimsin, başımsın köyüm benim.
Kurumuş ağaçlar sitem eder bağlar.
Kargalar sarmış etrafı, serçeler ağlar.
Oltu çayı sitem ile sessiz çağlar.
Toprağımsın, taşımısın köyüm benim.
Koca köyden üç-beş hane dir kalanı.
Arar olduk geçmişteki ahenk ile yalanı.
Komşu köyler merana vermişler talanı.
Baharımın kışısın, köyüm benim!
Artık benzemezsin yabancı eline.
Asfalt da dökmüşler patika yoluna.
Sanki kilit vurmuşlar çok sesli diline.
Kirpiğimsin, kaşımsın, köyüm benim!
Göç ettiler, tutamadım kıymetini bileni.
Açtın bağrını, eğlendirdin tatil için geleni.
İkram ettin, esirgemedin elindeki olanı.
Hayalimsin, isimsin, köyüm benim!
Yoktu muhtarın, en büyük kusurun.
Camidir sakladığın en büyük eserin.
Meşhurdur kavunun, karpuzun, mısırın.
Ekmeğimsin, aşımsın, köyüm benim!
İlhamî yaş almışsın, gurbet senin neyine.
Hasret kaldık, ekmeğine, katığına, suyuna.
Benden selam olsun, ağasına, paşasına, beyine.
Hayal dünyamın kuşusun, köyüm benim!
