Ağlayarak geldim dünyaya, ne oldu?
Yoğruldu hayatım, çile ile doldu.
Sarardı bedenim, rengim de soldu.
Yaprağı dökülmüş gülü, dalı neyleyim?
İnsanı insan yapmaz cübbesi, fesi.
Bunca hırs, bunca cefa da niye?
Bir anda kesilir aniden nefes.
Salavata dönmeyen dili, neyleyim?
Gurbettir bunca sene belimi büken.
Hasretlik acısıdır, ömrümü söken.
Geçilmez oldu çevrem, her türlü diken.
Faydasız mülkü, serveti, malı neyleyim?
İlhamî, Mevlâ’nın meczup bir kulu.
Bunca sene arar, doğru bir yolu.
Bulamadı güler bir yüz, tatlı bir dili.
Gönülden akmayan aşkı, seli neyleyim?
İlhamî TAŞKIN
10.05.2023
