İhbar tazminatı, belirsiz süreli iş sözleşmeleri sona erdirilirken, uygulanması gereken prosedüre ilişkin düzenlemeler ile ilgili bir uygulamadır. İş sözleşmesinin belirsiz olması, bu tür sözleşmelerin taraflar sona erdirmedikçe devam eden bir sözleşme türü olması anlamını taşımaktadır. Dolayısıyla, sözleşmenin ne zaman sonlanacağının belli olmaması ve aniden sona erdirilmesi, işçi açısından olumsuz sonuçlar doğuracağı için, belirsiz süreli iş sözleşmelerinin sona ermesinden önce taraflara bildirim yapılması gerekmektedir. Bu durum, İş Kanunu’nun 17. Maddesinde, “Belirsiz süreli iş sözleşmelerinin feshinden önce durumun diğer tarafa bildirilmesi gerekir.” şeklinde düzenlenmiştir. Bu bildirim süresi de işçinin çalışma süresine göre belirlenmiştir. Buna göre,

“İş sözleşmeleri;

a) İşi altı aydan az sürmüş olan işçi için, bildirimin diğer tarafa yapılmasından başlayarak iki hafta sonra,

b) İşi altı aydan bir buçuk yıla kadar sürmüş olan işçi için, bildirimin diğer tarafa yapılmasından başlayarak dört hafta sonra,

c) İşi bir buçuk yıldan üç yıla kadar sürmüş olan işçi için, bildirimin diğer tarafa yapılmasından başlayarak altı hafta sonra,

d) İşi üç yıldan fazla sürmüş işçi için, bildirim yapılmasından başlayarak sekiz hafta sonra feshedilmiş sayılır.”

İş Kanununun 17. maddesinde, “bildirim şartına uymayan taraf, bildirim süresine ilişkin ücret tutarında tazminat ödemek zorundadır” hükmü de yer almaktadır. Burada, kanun sözleşmenin her iki tarafı yani işçi ve işveren açısından bir ayrım yapmadan ‘taraf’ diyerek tazminat ödenmesini düzenlemiştir.

Dolayısıyla, bildirim süresine uymayan işçi açısından da, ihbar tazminatı ödenmesi söz konusudur. Ancak, bu durum işçi açısından haklı nedenle fesih sebebi ile yapılan fesihler açısından söz konusu değildir. Yani, işçi,  haklı nedenle bir fesih yapmamış ise, bu durumda işçi, ihbar tazminatı ödemek durumundadır.