Çanakkale'de şanlı 27. Alay'ın 3. Tabur komutanı Yüzbaşı Halis (Ataksor), Anzaklara 25 Nisan 1915'te yaptığı taarruzda düşman siperleriyle mesafe 100-200 metreye kadar yaklaşmıştır. Bu sırada kolundan yaralanan Yüzbaşı Halis Bey, yarasının ciddiyetine rağmen sargı yerine geriye gitmek istemez. Bir süre daha taburunu yönetmeye devam eder. Ancak bu tecrübeli ve cesur komutan, kan kaybının giderek artması üzerine komutayı henüz 21 yaşındaki Teğmen Mucip ve yanındaki genç subay adayı Medeni'ye bırakarak, tedavi için geri gitmek zorunda kalır.

Mevziide durum gittikçe kritik hale gelir. O anları Teğmen Mucip (Kemalyeri) Bey’in* hatıratından dinleyelim. Dinleyelim de 21 yaşındaki genç bir Türk Teğmen'inin millî şuuruna bakalım;

"[...](Yüzbaşı Halis Bey'in) sol kolunun haki kumaşı yavaş yavaş kızarıyor ve parmaklarının ucuna kan damlaları birikiyordu.

-Yaralanmışsınız! dedim.

-Asker yaralandığımı duymasın! Dedi.

Tabur kumandanı gözden kaybolurken yüreğimin kanadığını duyuyordum. Çünkü bütün manasıyla yalnız kalmış gibi oluverdim. Fakat öyle mi ya... Hayır... Muhafazası bana bırakılmış bir vatan parçası ve bunun üzerinde kalplerini, ruhlarını, bütün mevcudiyetlerini bana bağlamış, pervasız cebelleşen Mehmetçiklerim var... Üniformamı taşıyan omuzlarıma ağır vazifeyi tekrar yükleniyorum, subaylık duygu ve gururumu ve hassaten vatan sevgisini bir kere daha kuvvetle idrak ediyordum. Bunların verdiği kuvvet ve özgüvenle kumandayı tekrar üzerime alıyorum."

Bu kahraman genç Teğmen Mucip, Yarbay Mustafa Kemal'in emrindeki 57. Alay'dan yardım gelinceye kadar, kendinden üstün düşman kuvvetlerine karşı cansiperane bir şekilde cephenin sağ tarafını savunur. Bir ara durum o kadar kötüdür ki, günlüğünde şöyle diyor; "İşleyen 40-50 tüfek kaldı. Artık bizim burada ölmek üzere olduğumuzu bildirecek habercinin gönderilmesi zamanı geldi."

Normalde 900 kişi civarı olan tabur bu durumdadır. Bu haldeyken Anzak kuvvetlerine saatlerce adım attırmamışlardır. 27. Alay Komutanı Yarbay Şefik Bey de anılarında Teğmen Mucip ve subay adayı Medeni'nin cesaret ve kahramanlığından övgüyle söz eder.

Ancak saatler geçtikçe 27. Alay birlikleri, takviye alan düşman karşısında etkinliğini yitirmeye başlar. Yarbay Şefik Bey, Türk hattının sağ tarafındaki Conkbayırı ve Kocaçimentepe'nin Yarbay Mustafa Kemal Bey'in 19. Tümen'i tarafından tutulması gerektiğini belirtir ve onlar gelinceye kadar da Conkbayırı ve Kabatepe tarafını düşmana vermemeye kararlıdır. Zaten baştan beri düşmanı iki tabur ile denize dökemeyeceğinin farkında olduğu için sürekli, bağlı bulunduğu 9. Tümen'i uyarır. Hatta 19. Tümen’den gelecek olan desteğin, Türk hattının kuzeyindeki Conkbayırı istikametinden geleceğini düşünerek kendi birliklerinin ağırlık yönünü biraz daha güneye Kanlısırt civarına doğru yönlendirir.

Mustafa Kemal ve Şanlı 57. Alay’ın bölgeye gelişini de sonraki yazımızda işleyeceğiz.

*Ahmet Mucip Kemalyeri: Bu genç Teğmen daha sonra Mustafa Kemal Bey'in (Atatürk) Çanakkale’deki ilk karargahı olan ve III. Kolordu Kurmay Başkanı Albay Fahrettin (Altay) Bey tarafından Mustafa Kemal’e izafeten “Kemalyeri” adı verilen mevkiinin ismini kendine soyadı olarak alır. Ayrıca Rize Belediye Başkanlığı ve TBMM 11. Dönem DP Milletvekilliği görevlerinde bulunur. Hatıratı önemlidir.

Burak CANDAŞ